05.07.2016 Utwory Znalezione czyli ciąg dalszy.

Dzisiaj będzie utwór pochodzący z dziewiątego albumu grupy Bijelo Dugme. Utwór  ten  nosi tytuł Đurđevdan i pochodzi z  ich ostatniego  albumu Ćiribiribela  z 1988 roku. Oto on:

Nie ma drugiego takiego święta, z którym wiązałoby się tyle tradycyjnych obrzędów i  obyczajów. Djurdjevdan, Jurjevo lub Georgievden  to najbardziej magiczne wydarzenie, a zarazem jedno z najważniejszych świąt kościelnych na Bałkanach.

Dzień świętego Jerzego obchodzony jest w zależności od obrządku 6. maja lub 23. kwietnia. Podobnie jak w przypadku polskiej Nocy Świętojańskiej, święto to  powstało jako kościelny odpowiednik dla  pogańskiego kultu płodności oraz związanych z nim obchodów. Jednak ani prawosławny ani katolicki kościół nie były w stanie w pełni zastąpić swoją obrzędowością prastarych tradycji, czemu Djurdjevdan zawdzięcza swoją obecną specyfikę.

Tajemnicze praktyki rozpoczynają się już w wieczór poprzedzający święto (w niektórych regionach o poranku w dzień św. Jerzego), kiedy jeden z domowników wybiera się do najbliższego lasu, żeby pozrywać zielone, wiosenne gałązki. Ozdabia się nimi budynki, w nadziei, że przyniosą zdrowie i  płodność wśród  domowników, a także dobre plony i wszelką pomyślność w nadchodzącym roku dla gospodarstwa.

Nocy Świętego Jerzego towarzyszy wyplatanie wianków z kwiatów djurdjevdańskich, którymi są przede wszystkim konwalia i wilczomlecz. Wianki te przechowywane są aż do następnego Djurdjevdana. W niektórych regionach splata się dodatkowo krzyże z leszczyny, które, stawiane w ogrodach lub budynkach, mają chronić od złego ich mieszkańców.

Najbardziej znane są jednak obyczaje powiązane z wodą. Przed Djurdjevdanem gospodynie przygotowują naczynie, do którego wsypują lecznicze rośliny i zioła, a następnie na całą noc umieszczają je pod różą. O poranku wszyscy domownicy obmywają się tak przygotowaną kąpielą. Dzieci i starcy dla zdrowia, dziewczęta, aby nie zabrakło im zainteresowania ze strony płci przeciwnej, gospodarz, żeby dobrze powodziło się jego domowi. Podobnie przygotowywane są  kąpiele młodych dziewcząt w wodzie z aromatycznymi ziołami zwanej omają.

Do wodnych tradycji zaliczana jest również poranna kąpiel w rzece – koniecznie przed wschodem Słońca. Na płynącą toń rzuca się uplecione z kwiatów wianki lub wlewa się do niej mleko. Tak, jak w przypadku opisanych wcześniej praktyk, niebagatelne znaczenie dla tych kontaktów z wodą ma obecność roślin – symboli wiosny, płodności, młodości i rozkwitu. Mogą to być kwiaty, którymi ozdabiają się dziewczęta, wierzbowe gałązki, ale także zboża oraz inne plony ziemi.

Jako, że Noc Świętego Jerzego jest nocą magiczną, nie powinno się jej przesypiać. Jeśli komuś się to zdarzy, musi pamiętać, aby w tym samym miejscu położyć się  w dniu świętego Marka. Magiczna noc przyciąga jednak również złe duchy i czarownice. W tradycji przyjęło się palenie wielkich ognisk w celu odciągnięcia od danego terenu sił nieczystych.

Chrześcijańska symbolika nie pozostała obojętna wobec takiej wielości pogańskich obrzędów, przez co Djurdjevdan stał się ważnym świętem, zwłaszcza dla cerkwi prawosławnej. W przedstawieniu ikonograficznym, jak w starych słowiańskich wierzeniach,  obserwujemy walkę ze złymi mocami. Zabicie smoka przez świętego Jerzego niesie ze sobą identyczne przesłanie jak palone na wsiach ogniska odganiające czarownice.” Źródło. Strasznie mi ten utwór zapadł w pamięć, a Wam ?

04.07.2016 Utwory Znalezione

Będzie jeszcze o Bijelo Dugme, domyślam się że być może nie rozumiecie mojej fascynacji tym zespołem, ale jestem też zafascynowany takimi grupami jak Aerosmith czy Soungarden, a mógłbym wymienić ich więcej i pośród nich tą z byłej Jugosławii. Nie wiem czy któryś z Polskich wykonawców był tak popularny w Polsce jak Jaromir Nohavica w Czechosłowacji czy Bijelo Dugme w Jugosławii. Ale do rzeczy.

Wczoraj na służbie spotkałem znów ludzi z tamtych rejonów, a właściwie członków drużyny piłkarskiej Partizana Belgrad którzy odpoczywali po wygranym meczu sparingowym z Lechią Gdańsk. Zapytałem ich czy znają Bijelo Dugme odpowiedzieli Željko Bebek. Wszystko to bo nadal słucham sobie tej muzyki i postanowiłem odkryć co nagrali Goran Bregović i spółka. Okazało się że Željko Bebek nagrał z Bijelo Dugme 6 albumów, a nie jak wcześniej sądziłem 5 bo po Doživjeti stotu nagrał z nimi Uspavanka za Radmilu M.

Wiedziałem że takie utwory jak ten powyżej pochodzą z następnego po Doživjeti stotu albumu nagranego z pierwszym wokalistom ale ciałem też posłuchać co nagrali z Mladenem „Tifą” Vojičiciem. Nagrali jeden z Tifą tylko jeden album o tytule Bijelo Dugme powszechnie nazywanym Kosovką Djevojką bo okładkę tego albumu zdobi obraz.

To nie jedyny utwór z tego albumu, jest ich tam więcej i nadal ukazują Bijelo Dugme jako grupę rockową. Potem ze względu na konflikty personalne z Bregovićem, a właściwie ze względu na swe uzależnienie od substancji chemicznych Mladen Vojičić nazywany Tifą musiał opuścić zespół i zstąpił go Alen Islamowić wokalista heavymetalowej grupy Divlje Jagode i nagrał z nimi Pljuni i zapjevaj moja Jugoslavijo z którego pochodzi ten utwór.

Czyli Dziś księżyc pełny jak arbuz wisi nad Bośnią. Potem nagrali swój ostatni album Ćiribiribela 1988 rok.

Ostatni album był nagrywany w czasie gdy Jugosławia przeżywała kryzys Społeczno-Polityczny. “W 1989 roku, oficjalnie w związku z chorobą Alena Islamovicia, zespół uległ rozwiązaniu. Jednak przypuszcza się, że u podłoża rozpadu grupy legł fakt, iż Bijelo Dugme był symbolem jedności Jugosławii i jej narodów.” cytat z Wikipedii.

24.06.2016 Muzyka ponad podziałami.

Pracuję teraz w Gardzie, moja praca polega na patrolowaniu ciągów komunikacyjnych. Dziś podczas patrolowania pierwszego piętra natknąłem się na dziewczynę do której zagadnąłem swoim sposobem “Jak tam ? Wszystko w porządku ?” na co dziewczyna odpowiedziała że nie rozumie co do niej powiedziałem, na to ja zapytałem czy mówi po angielsku (j. angielski nowym esperanto) na co ona odpowiedziała twierdząco więc zapytałem skąd jest.

Na co ona odpowiedziała że z Serbii. Na co ja powiedziałem że znam jedną rzecz z Serbii i że jest to Bijelo Dugme. Oczy jej zrobiły się jak spodki, zapytała mnie “To ty znasz Bijelo Dugme ?”  i zawołała koleżankę słowami (tak się domyślam) “Ej ten facet zna Bijelo Dugme” na co tamtej oczy zrobiły się jak talerze.

Na to wszystko podszedł do nas jakiś facet i one do niego chórem “Ten facet zna Bijelo Dugme” . Facet pokiwał głową z uznaniem a ja zacząłem im opowiadać że uważam tylko pierwszych 6 albumów kiedy na wokalu śpiewał  Željko Bebek “od Kad bi bio Bijelo Dugme do Dozivjeti Stotu”  na co pokiwali głowami wszyscy troje, facet przybił mi piątkę i tak poszli sobie zapewne myśląc sobie jak to jest możliwe że i w Polsce słyszeli o Bijelo Dugme, a ja pomyślałem “Muzyka ponad podziałami”.

23.02.2015 Utwory Znalezione

Utwór „Patim, evo, deset dana” co znaczy mniej więcej tyle co „Cierpiałem przez dziesięć dni” jest ostatni numer na pierwszym albumie Jugosłowiańskiej super grupy Bijelo Dugme o tytule Kad bi bio Bijelo Dugme. Jest to blues.

Tytuł samej płyty (Kad bi bio Bijelo Gugme) znaczy tyle co Gdybym był Białym Guzikiem, co widać na okładce albumu (patrz wyżej).

06.07.2014 Utwory Znalezione

Grupa Foreigner to Amerykańsko-Angielska grupa rockowa sformowana w 1976 roku przez niejakiego Micka Jonesa, Iana McDonalda (ex-King Krimson) z amerykańskim wokalistą Lou Grammem. Zespół wydał 9 albumów, jego skład zmieniał się od 1976 do 2009 i jeszcze się pewnie zmieni. Utwór który chcę dzisiaj Wam przestawić pochodzi z ich pierwszego albumu Foreigner (1977), są tam takie hity jak „Cold as Ice” czy „Feels Like the First Time” jednak moją uwagę zwrócił utwór numer trzy pod tytułem „Starrider„. Bardzo mi się podoba to echo muzyki jaka się wydarzyła na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, niby w tym utworze nie słychać nic nowego ale jednak zaskakuje. Miłego odbioru życzę:

Dosyć ciekawy przykład tego co w drugiej połowie lat siedemdziesiątych działo się w muzyce rockowej, nie umniejszam tego faktu, jak i innych też wspaniałych bo są tylko cieniem tego co robiły takie grupy jak Led Zeppelin czy inne pozakładane na końcówce lat sześćdziesiątych. Ta muzyka mimo że jest trochę inna, lżejsza to nie jest gorsza, zresztą wezmę przykład troszkę z innej beczki, mimo iż ta grupa to też  „Pure Rock”. Krytycy mówią że czwarty album tej grupy objawia się ich dojrzałością muzyczną, bardzo jestem dumny iż dojrzeli w 1979 roku. Mowa tutaj oczywiście o Bijelo Dugme i ich czwartym albumie Bitanga i princeza.

Aha jeszcze jedno, facet z gitarą to Goran Bregović.