05.07.2016 Utwory Znalezione czyli ciąg dalszy.

Dzisiaj będzie utwór pochodzący z dziewiątego albumu grupy Bijelo Dugme. Utwór  ten  nosi tytuł Đurđevdan i pochodzi z  ich ostatniego  albumu Ćiribiribela  z 1988 roku. Oto on:

Nie ma drugiego takiego święta, z którym wiązałoby się tyle tradycyjnych obrzędów i  obyczajów. Djurdjevdan, Jurjevo lub Georgievden  to najbardziej magiczne wydarzenie, a zarazem jedno z najważniejszych świąt kościelnych na Bałkanach.

Dzień świętego Jerzego obchodzony jest w zależności od obrządku 6. maja lub 23. kwietnia. Podobnie jak w przypadku polskiej Nocy Świętojańskiej, święto to  powstało jako kościelny odpowiednik dla  pogańskiego kultu płodności oraz związanych z nim obchodów. Jednak ani prawosławny ani katolicki kościół nie były w stanie w pełni zastąpić swoją obrzędowością prastarych tradycji, czemu Djurdjevdan zawdzięcza swoją obecną specyfikę.

Tajemnicze praktyki rozpoczynają się już w wieczór poprzedzający święto (w niektórych regionach o poranku w dzień św. Jerzego), kiedy jeden z domowników wybiera się do najbliższego lasu, żeby pozrywać zielone, wiosenne gałązki. Ozdabia się nimi budynki, w nadziei, że przyniosą zdrowie i  płodność wśród  domowników, a także dobre plony i wszelką pomyślność w nadchodzącym roku dla gospodarstwa.

Nocy Świętego Jerzego towarzyszy wyplatanie wianków z kwiatów djurdjevdańskich, którymi są przede wszystkim konwalia i wilczomlecz. Wianki te przechowywane są aż do następnego Djurdjevdana. W niektórych regionach splata się dodatkowo krzyże z leszczyny, które, stawiane w ogrodach lub budynkach, mają chronić od złego ich mieszkańców.

Najbardziej znane są jednak obyczaje powiązane z wodą. Przed Djurdjevdanem gospodynie przygotowują naczynie, do którego wsypują lecznicze rośliny i zioła, a następnie na całą noc umieszczają je pod różą. O poranku wszyscy domownicy obmywają się tak przygotowaną kąpielą. Dzieci i starcy dla zdrowia, dziewczęta, aby nie zabrakło im zainteresowania ze strony płci przeciwnej, gospodarz, żeby dobrze powodziło się jego domowi. Podobnie przygotowywane są  kąpiele młodych dziewcząt w wodzie z aromatycznymi ziołami zwanej omają.

Do wodnych tradycji zaliczana jest również poranna kąpiel w rzece – koniecznie przed wschodem Słońca. Na płynącą toń rzuca się uplecione z kwiatów wianki lub wlewa się do niej mleko. Tak, jak w przypadku opisanych wcześniej praktyk, niebagatelne znaczenie dla tych kontaktów z wodą ma obecność roślin – symboli wiosny, płodności, młodości i rozkwitu. Mogą to być kwiaty, którymi ozdabiają się dziewczęta, wierzbowe gałązki, ale także zboża oraz inne plony ziemi.

Jako, że Noc Świętego Jerzego jest nocą magiczną, nie powinno się jej przesypiać. Jeśli komuś się to zdarzy, musi pamiętać, aby w tym samym miejscu położyć się  w dniu świętego Marka. Magiczna noc przyciąga jednak również złe duchy i czarownice. W tradycji przyjęło się palenie wielkich ognisk w celu odciągnięcia od danego terenu sił nieczystych.

Chrześcijańska symbolika nie pozostała obojętna wobec takiej wielości pogańskich obrzędów, przez co Djurdjevdan stał się ważnym świętem, zwłaszcza dla cerkwi prawosławnej. W przedstawieniu ikonograficznym, jak w starych słowiańskich wierzeniach,  obserwujemy walkę ze złymi mocami. Zabicie smoka przez świętego Jerzego niesie ze sobą identyczne przesłanie jak palone na wsiach ogniska odganiające czarownice.” Źródło. Strasznie mi ten utwór zapadł w pamięć, a Wam ?

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s